بازدید قویترین مردان ایران از آسایشگاه کهریزک البرز
پاسخ تستوسترون به فعالیتهای ورزشی درازمدت
پاسخ تستوسترون به فعالیتهای ورزشی درازمدت
ارتباط بین قدرت، توده عضلانی و مقادیر تستوسترون به طور کامل شناخته نشده است. فرض بر این است که غلظت های استراحتی زیاد تستوسترون میتواند تولید بافت خالص بدن را افزایش یا تسهیل کند. دلیل این امر در درجه اول می تواند استفاده گسترده از آنابولیک استروئیدها از سوی ورزشکاران توانی و پرورش اندام کاران باشد. پتانسیل وزنه برداران برای تغییر در میزان آندروژن از راه تمرین های مقاومتی طولانی مدت، روشن نیست. شش ماه تمرین مقاومتی در وزنه برداران غیررقابتی نتوانسته مقادیر استراحتی تستوسترون را تغییر دهد. در وزنه برداران نخبه، حتی یک سال کامل تمرین های قدرتی نتوانسته غلظتهای استراحتی تستوسترون را تغییر دهد، هرچند که قدرت در این افراد زیاد شده بوده است. با وجود این، پس از دو سال تمرین مقاومتی، علاوه بر افزایش قدرت، غلظتهای استراحتی وزنه برداران نخبه تا حد معنیداری افزایش یافته است. این احتمال وجود دارد تغییراتی که در غلظت های استراحتی تستوسترون ایجاد میشود، بازتاب یک راهبرد سازشی پیشرفتهای نسبت به افزایش توانایی نیرو در افرادی باشد که پتانسیل اندکی برای تغییر در هایپرتروفی عضله دارند (برای مثال، ورزشکاران خیلی ورزیده قدرتی).
پاسخ تستوسترون به فعالیتهای ورزشی درازمدت
فراوان دیده شده است که مقادیر استراحتی تستوسترون در ورزشکاران ورزیده استقامتی کمتر است. گزارش شده است که در مقایسه با گروه کنترل بیتحرک، مقادیر استراحتی تستوسترون در ورزشکاران استراحتی ۳۱ درصد و ۴۰ درصد کمتر بوده است. کمتر بودن مقادیر تستوسترون در این دسته از ورزشکاران می تواند محرک کافی ویژه رشد عضلات اسکلتی را تأمین نکند. این موضوع ضمنآ میتواند باعث دشواری هایی در راه مقابله با آثار کاتابولیکی گلوکوکورتیکوئیدها در عضله اسکلتی شود.
منبع: پایگاه خبری تغذیه و ورزش
نوشیدنی های حاوی اتانول
نوشیدنی های حاوی اتانول
با وجود اینکه مغذی هستند (۷ کالری در گرم انرژی تولید می کند) ماده غیر مغذی به حساب می آیند. این بدان علت است که مصرف بیش از اندازه ی آنها، متابولیسم طبیعی ویتامین ها و بنابراین پیش ساز های اصلی انرژی (کربوهیدرات، پروتئین و چربی) را مهار میکند. مهم تر این که، آنها را نباید به عنوان یک ماده مغذی اصلی در نظر گرفت. آنها موادی سمی هستند و ظرفیت سم زدایی انسان محدود می باشد. این مواد، هنگام پردازش، دیگر مواد سمی را نیز فعال می کند.
مصرف منظم و بالای این نوشیدنی ها خطر ابتلا به بیماریهایی مانند سرطان های کبد، دهان، حلق و مری ( سه سرطان اخیر با احتمال بیشتری در افراد که این نوشیدنی ها را همراه با تنباکو مصرف می کنند، رخ می دهد) و بیماری های سیروز کبدی (حالتی که قسمت زیادی از کبد فیبروزی شده و دیگر عملکرد قبل را ندارد) را افزایش میدهد.
افزون بر این، این نوشیدنی ها می توانند یک ماده مغذی آزار دهنده برای همه ی قسمتهای دستگاه GI باشد و ممکن است موجب سوء جذب مواد مغذی شود. این نوشیدنی ها دفع ادراری کلسیم و منیزیوم را افزایش می دهد. منیزیوم سازه ای موثر در آنزیم های انتقال دهنده ی گروه فسفات می باشد، بنابراین برای متابولیسم انرژی مورد نیاز است. مصرف منظم این نوشیدنی ها جذب منیزیم را کاهش (دفع ادراری منیزیوم را افزایش می دهد و دفع منیزیوم از طریق عرق ریزی را افزایش می دهد) . پیامد این وضعیت افزایش گرفتگیهای عضلانی، ضعف و بی نظمی های ضربان قلب است. ممکن است، ورزشکاران با مصرف منظم این نوشیدنی ها دچار کمبود منیزیوم شوند.
نوشیدنی های حاوی اتانول
این نوشیدنی ها با ایجاد اختلال در عملکرد کبد، می تواند متابولیسم طبیعی و ذخیره مواد مغذی را با مشکل مواجه نماید. در کل، این نوشیدنیها برای جبران سوء تغذیه و اصلاح آسیب هایی که ایجاد کرده، نیاز به مواد مغذی را افزایش می دهند. سوء مصرف این نوشیدنی ها می تواند قلب را ضعیف کند، عملکرد مغز و اعصاب را مختل نماید؛ چربیهای خون را افزایش دهد (به ویژه تری گلیسیریدها) آسیب های لوزالمعده را ایجاد کند (می تواند اثر قابل توجهی بر کنترل قند خون و فرایند هضم داشته باشد) و منجر به ایجاد یک کبد سیروزی چرب شود که کارکرد مناسبی ندارد. علاوه بر افزایش خطر آسیب ورزشی که با مصرف این نوشیدنیها ایجاد میشود، شواهدی نیز وجود دارد که نشان میدهد مصرف بیش از یک بار در روز آن می تواند اثر منفی بارزی بر عملکرد از طریق تاثیر منفی بر زمان واکنش، هماهنگی و متابولیسم انرژی داشته باشد.
نوشیدنی های حاوی اتانول
اتانول دهیدروژناز (یک آنزیم کبدی) توسط کبد برای هیدروژن زدایی شکل فعال ویتامین آ ساخته می شود. با این حال، با مصرف اتانول، تولید محدود شده اتانول دهیدروژناز، هیدروژن زدایی اتانول را مهار میکند، بنابراین، شکل سمی ویتامین آ را به صورت اتانول (در خون) رها می کند. پیامد این امر، واکنش معکوس میان اتانول و ویتامین آ است که میتواند منجر به مسمومیت کبد و افزایش خطر سرطان شود.
خطر آثار سلامتی مرتبط با اتانول در ورزشکاران مشخص شده است. هر چند ورزشکاران حرفهای نسبت به غیر ورزشکاران در یک سن برابر، اتانول کمتری مصرف می کنند، اما هنوز بسیاری از ورزشکاران به ویژه آنهایی که عضو تیم های ورزشی هستند اتانول بیشتری نسبت به میزانی که از سلامت خوب، تغذیه خوب و عملکرد ورزشی بهینه حمایت می کند، مصرف می کنند. همچنین، در مقام مقایسه ورزشکاران نوجوان غیرحرفهای نسبت به همسالان غیر ورزشکار خود در معرض خطر بیشتری برای نوشیدن اتانول قرار دارند. به نظر می رسد ورزشکاران مرد روزانه اتانول بیشتری نسبت به ورزشکاران زن مصرف می کنند.
منبع: پایگاه خبری تغذیه و ورزش
مصرف پروتئین اضافی در بدنسازها
مصرف پروتئین اضافی در بدنسازها
بدنسازها اغلب برای افزایش توده عضلانی خود از پودرهای پروتئینی یا پودرهای اسیدآمینه استفاده می کنند. با این حال، مطالعات انجام شده به روشنی نشان می دهند که مقدار پروتئین مورد نیاز بدن، به مراتب کمتر از میزان مصرف شده توسط ورزشکاران است. توانایی بدن در استفاده از پروتئین برای عضله سازی و حفظ بافت ها، بسیار کمتر از مقدار دریافت شده از طریق غذاها یا مکملهای پروتئینی است.
مصرف پروتئین اضافی در بدنسازها
بالاترین حد بدن در استفاده از پروتئین مصرف شده کم تر از ۲ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است و افرادی که مکمل های پروتئینی مصرف می کنند اغلب بیش از ۳ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن را مورد مصرف قرار میدهند. پروتئین مازاد برای تولید انرژی می سوزد یا به صورت چربی ذخیره می شود، اما برای ساختن عضله بزرگتر مورد استفاده قرار نمی گیرد، همچنین، به خوبی معلوم شده است که میزان انرژی مصرف پرورش اندام کاران، اغلب ناکافی است. این ناکافی بودن انرژی داشتن توده ی عضلانی بزرگتر را دشوار می سازد. دلیل محتمل نیروزا بودن مصرف پروتئین اضافی، فراهم سازی انرژی و ظرفیت بافت سازی آن است.
بتا آلانین
بتا آلانین
بتا آلانین یک اسید آمینه است که به طور طبیعی در بدن سنتز می شود، بنابراین عنصری ضروری در رژیم غذایی نیست. این اسید آمینه، همانند اعمالی که بسیاری از اسیدهای آمینه در بیوسنتز پروتئین ها و آنزیم های اصلی دارند، نقش ندارد. اما به سنتز کارنوزین کمک میکند که یک دی پپتید یافت شده در تارهای عضلانی نوع یک (کند انقباض) و نوع دو (تند انقباض) است. بسیاری از دانشمندان عقیده دارند این نقش به عنوان عامل مرتبط اصلی با خصوصیات نیروزایی بتا آلانین است. مطالعات نشان داده است، سطوح درون عضلانی کارنوزین در ارتباط با کاهش خستگی عضله و توسط ظرفیت کاری کلی آن افزایش می یابد.
تحقیقات گسترده اثرات بتا آلانین را بر سطوح درون عضلانی کارنوزین (بی -آلانین- ال- هیستیدین )که یک دی پپتید ضروری برای حفظ ph مطلوب در عضله است را ارزیابی کرده اند. در طول فعالیت، به ویژه در طول تلاش با شدت بالا، تجزیه ATP برای تولید انرژی، افزایش در یون هیدروژن و متعاقب آن، کاهش ph عضله را موجب می شود. این فرایند از نظر علمی، به عنوان اسیدوز شناخته می شود، که به طور معمول در ورزشکاران، به عنوان یک احساس سوزش که منجر به خستگی عضلانی شدید، کاهش برون ده توان و در نهایت، عدم کارایی عضلانی میشود بیان شده است. کارنوزین به عنوان یک بافر موثر مصرف میشود، که به طور طبیعی یونهای هیدروژن را دفع میکند و به عضله، اجازه ی ادامه ی انقباض و توانایی حفظ کلی قدرت و استقامت در سطوح اوج را می دهد.
مزایای ادعا شده مکمل سازی بتاآلانین شامل افزایش در قدرت انفجاری عضله و توان و همچنین افزایش در استقامت بی هوازی و ظرفیت هوازی است که در نتیجه به ورزشکار اجازه می دهد تمرینات سخت تر را در مدت طولانی تر انجام دهد.
میزان مصرف: جهت دستیابی به افزایش سطوح کارنوزین عضله تحقیقات ۳.۲ گرم تا ۶.۴ گرم بتاالانین در روز را برای حدود ۱۲ هفته پیشنهاد کردند. مزایای عملکردی در چیزی حدود کمتر از دو هفته شروع می شوند و نتایج چشمگیرتر، بعد از ۴ هفته انجام مصرف مکمل رخ میدهند. مصرف بتا آلانین همراه با کربوهیدرات ممکن است، پاسخ عملکردی سریعتر را تسهیل کرده که احتمالاً به علت افزایش انسولین (یک هورمون مسئول در انتقال اسید آمینه از جمله بتاآلانین به درون سلول) است. همچنین این استدلال وجود دارد که زمان مصرف بتا آلانین بلافاصله قبل و بعد از تمرین، ممکن است افزایش جذب، بتا آلانین را در عضلات تسهیل کند که احتمالآ دلیل آن افزایش جریان خون در طول فعالیت است. به علاوه مکمل سازی بتاآلانین را می توان از منابع غذایی همچون، مرغ، گوشت گاو و ماهی بدست آورد.
عوارض: مصرف مکمل با میزان های حمایت شده توسط پژوهش ها، بتاآلانین برای حدود ۱۲ هفته به نظر بی خطر هستند، اما گزارشاتی از سوزش پوست، گرگرفتگی و سوزن سوزن شدن پوست با میزان بالای ۱۰ میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن وجود داشته است. به علاوه این نگرانی وجود دارد که میزان بالا، به ویژه مصرف ۴هفته یا بیشتر، می تواند با جذب تورین تداخل پیدا کند و به طور منفی بر عملکرد قلبی تاثیر بگذارد.
منبع: پایگاه خبری تغذیه و ورزش taghziyevvarzesh.ir